Over de uitspraak hebben we het maar niet. <Mulchen, Muelsjen, Mulsjen>…Er zijn kennelijk heel veel variaties, maar dit blog nog eens doorbladerend realiseer ik me dat ik er heel weinig over geschreven heb en dat is jammer. Als fervent hobby tuinder vergeet je af en toe dat de basiszaken niet bij iedereen bekend zijn.

Voor de echte tuinliefhebber is Mulchen onoverkomelijk. Verworpen door puristen die met een schaar de laatste topjes van de grasspieten op gelijke hoogte knippen, maar sinds jaar en dag de methode om je tuin op een natuurlijke wijze te onderhouden.

Mulchen: eigenlijk niets anders dan plantenafval weer terug in de kringloop brengen. Zo veeg ik alle blad na snoeien snel onder de rabarber. Ja ook omdat ik lui ben, maar ook omdat het veel voeding oplevert die terug de grond in keert en de rabarber lust wel wat. In de winter creeer je een micro klimaat, en in de zomer houd je je ondergrond lekker vochtig, wat ook weer scheelt in het water geven.

Snoei-afval van de tomaten? Lekker op de grond laten liggen. Voorkomt onkruid dat uit de bodemschiet en de voeding keert zoals gezegd terug in de grond.

Let wel op: groenteresten en snij-afval bevatten veel stikstoffen. Dat zorgt wellicht voor een uitbundige groei van het blad, maar is niet altijd een evenwichtige voeding. Dat vergt meer. Ook kan de grond ‘verzuren’.

Dus weet wat je wil en in welke omstandigheid je wat doet. Maar een beetje experimenteren kan natuurlijk nooit kwaad šŸ˜‰






Comments are closed.

Post Navigation